Edukacja kulturowa w czasach pandemii to edukacja obwarowana szeregiem obostrzeń epidemiologicznych, czyli utrudniona i ograniczona, wymagająca uwagi i pomysłów, aby pozostać w bliskiej relacji z dziećmi i młodzieżą. To edukacja prowadzona za pośrednictwem komunikatorów i aplikacji online lub szukająca bezpiecznych hybrydowych rozwiązań (na przykład tutorial online – działanie on-site, na miejscu, we własnej bańce społecznej, na przykład w grupie domowników). Tak można ją opisać na pierwszym, podstawowym poziomie związanym z pozostawionymi edukator(k)om i animator(k)om możliwościami działania z dziećmi i młodzieżą.
Jeśli jednak sięgniemy głębiej, jest to również edukacja w obliczu nowych wyzwań i kwestii dotykających dzieci i młodzież. To współpraca z młodymi pozbawionymi kontaktu z rówieśnikami, to relacje z osobami spędzającymi 24 godziny na dobę w swoim domu – miejscu czasem przyjaznym, a czasem wrogim; to działania z dziećmi i młodzieżą, którzy cały dzień spędzają w szkole zdalnej, non stop online, z zadaniami do samodzielnego wykonania. To edukacja prowadzona przez organizacje, które lepiej lub gorzej zdają pandemiczny test sprawności.
Pojawił się zupełnie nowy kontekst dla działań, uruchomiony przez rozwój pandemii i idące za tym przemiany społeczne i zmiany w środowisku pracy animatorek, edukatorów i nauczycielek.
Małopolski Instytut Kultury zachęca do lektury raportu "EDUKACJA KULTUROWA W CZASIE DYSTANSU SPOŁECZNEGO – diagnoza i rekomendacje" jako relacji z dziejących się właśnie przemian.
KONCEPCJA I PODSUMOWANIE BADAŃ: JAKUB MIREK
WSPÓŁPRACA PRZY OPRACOWANIU RAPORTU: KATARZYNA DZIGAŃSKA, WERONIKA IDZIKOWSKA, AGNIESZKA JANCZY, PIOTR KNAŚ
MAŁOPOLSKI INSTYTUT KULTURY W KRAKOWIE 2020
Źródło: http://mik.krakow.pl/2020/09/03/raport-edukacja-kulturowa-w-czasie-dystansu-spolecznego/