INNO-WACJE / INNO-KREACJE

Wnioskodawca: Luiza Łuszcz-Kujawiak (Portiernia Sztuki)

Opis projektu:

Projekt skierowany do młodzieży licealnej. Podejmuje tematykę bardzo szeroko rozumianej inności. Uczestnicy wspólnie stworzą spektakl, na którego kształt złożą się ich historie oraz doświadczenia.

Miejsce realizacji: Łódź

Partnerzy projektu: Małgorzata Mrowicka (XIII Liceum Ogólnokształcące w Łodzi)

Okres realizacji: 14.09-16.10.2020 r.

Przebieg:

W projekt zaangażowało się 18 młodych ludzi z XIII LO w Łodzi. Projekt podejmuje tematykę bardzo szeroko rozumianej inności. Inności, która jest udziałem każdego z nas, choć w bardzo różnym kolorze i wymiarze. Paradoksalnie wspólnym ludzkim doświadczeniem jest poczucie odmienności. Dzieli nas bardzo wiele, ale świadomość i doświadczenie inności nas łączy. W trakcie realizacji projektu zastanawialiśmy się twórczo nad tym pojęciem, poszukując w swoim doświadczeniu różnych jej odcieni. Staraliśmy się wypróbować różne formy ekspresji, by właśnie różnorodnie o różnorodności mówić.

W dniach 14 września – 7 października 2020 r. zrealizowano cykl warsztatów, a efektem finalnym projektu był spektakl teatralny.

TEATR

Zajęcia teatralne były przede wszystkim doświadczeniem nowej grupy, zespołowego działania, wsłuchiwania się w innych, a jednocześnie nauką autentycznego wyrażania siebie. Te warsztaty animowane były przez Joannę Wiśniewską (aktorkę i instruktorkę teatralną) oraz Luizę Łuszcz-Kujawiak (pedagożkę teatru). Wykorzystywaliśmy ćwiczenia integracyjne, techniki pracy w grupie, techniki dramy stosowanej, zadania inspirowane spektaklami zespołu Rmini Protocoll. Ale mniejsza o nazwy. Próbowaliśmy zastanowić się, co nas łączy, a co dzieli, co ogranicza, a co wyzwala, co stwarza szanse rozwoju, a co zamyka w schematach. Dzięki otwartości młodych ludzi i ich chęci dzielenia się swoją energią szybko sformułowaliśmy główny temat naszych zajęć oraz przyszłego spektaklu. To napięcie między byciem sobą a lękiem przed odrzuceniem, między intuicją, której chcielibyśmy zawierzyć, a schematem, któremu musimy się poddać.

MUZYKA

Bratek Gułaj to multiinstrumentalista, muzyk który łączy tradycję z egzotyka. Warsztat z Bartkiem to spotkanie z muzyką, ekspresją, a przede wszystkim z mentalnością afrykańską. Dzięki niemu mogliśmy doświadczać rytmów i dźwięków, ruchu i śpiewu tak odmiennych od naszej europejskiej kultury muzycznej. Zadecydowaliśmy, że instrumentów nie może w finałowym spektaklu zabraknąć. To one tworzą niesamowity klimat wielu scen.

PLASTYKA

Bycie sobą wśród innych oraz w świecie pełnym oczekiwań i obowiązków to niełatwa sprawa. Jak opowiedzieć o swoich potrzebach? Ekspresja plastyczna w formie graffiti okazała się tym razem pomocna. Pod okiem Piotra Chrzanowskiego, grafika i twórcy street-artu, na korytarzu szkolnym XIII LO odbył się swego rodzaju happening, podczas którego uczestnicy projektu stworzyli mural zatytułowany „Manifest akceptacji”. A inspirowana tym właśnie warsztatem scena weszła do przyszłego spektaklu.

FINAŁ

15 października 2020 r. zakończyła się praca z grupą młodzieży z XIII LO w Łodzi. Podsumowaniem działań warsztatowych był krótki spektakl pt. „Podobni, bo różni”. Udało się go pokazać publiczności (niestety nielicznej z powodu ograniczeń covidowych) w Akademickim Ośrodku Inicjatyw Artystycznych w Łodzi.

Spektakl był wynikiem miesięcznej pracy nad tematem inności. Z pierwszych refleksji i zadań teatralnych wyniknęło, że ważną potrzebą młodych ludzi jest autentyczność, bycie sobą w grupie, co nie zawsze daje się łatwo realizować, a często towarzyszy temu uczucie lęku i zagrożenia wykluczeniem. Dalsza praca dotyczyła właśnie tych pojęć. W czasie kolejnych warsztatów teatralnych, plastycznych i muzycznych powstał scenariusz. Wszystkie sytuacje i teksty, które znalazły się w scenariuszu, wynikały z doświadczeń młodych ludzi. Tytuł „Podobni, bo różni” odzwierciedla główną myśl spektaklu i przesłanie, jakie chcielibyśmy pozostawić widzom.

Samo spotkanie z publicznością miało wyjątkowy charakter dla młodzieży. Ta sceniczna wypowiedź była dla nich ważnym wydarzeniem, przede wszystkim dlatego że właśnie była autentyczna i wiarygodna, bo dotyczyła ich własnego doświadczenia. Ponadto była to również okazja do wykorzystania nowych umiejętności (zwłaszcza gry na bębnach) i sprawdzenia się w innej sytuacji (większość pierwszy raz występowała na scenie).
Energia grupy, wspólnego tworzenia, magia teatru wraz z autentyczną chęcią opowiedzenia o czymś ważnym przyniosły bardzo pozytywny efekt. Usłyszeliśmy wiele szczerych podziękowań i ważnych refleksji od widzów. I co równie ważne – chcemy kontynuować te przygodę, choć na razie konieczność pracy zdalnej będzie nam to bardzo utrudniać. Tym bardziej cieszymy się, że główne zajęcia projektowe odbyły się w bezpiecznych warunkach w tradycyjnej formie warsztatów twarzą w twarz.

Ta praktyka pracy zespołowej w bezpośrednim kontakcie z drugim człowiekiem pokazuje po raz kolejny, że bardzo potrzebujemy realnego spotkania, wymiany doświadczeń, wspólnego bycia. Medium sztuki z kolei pozwala na opowiedzenie w sposób uniwersalny, metaforyczny, ale niezmiernie autentyczny, o tym co dla nas ważne.